کتاب Listening Devices: Music Media in the Pre-Digital Era اثر Jens Gerrit Papenburg انتشارات مؤلفین طلایی

از سال 1940 تا 1990، ماشین‌ها و دستگاه‌های جدید گوش دادن به موسیقی را به شدت تغییر دادند. تک‌صدای کوچک و بزرگ، انواع جدید جوک‌باکس‌ها و سیستم‌های بلندگو نه تنها پخش موسیقی را به شیوه‌ای متفاوت امکان‌پذیر می‌سازند، بلکه دگرگونی اساسی موسیقی و خود گوش دادن را نیز نشان می‌دهند. Listening Devices با استفاده از رسانه ها و ماشین هایی که در این دوره گوش دادن از طریق آنها انجام می شد، تاریخچه جدیدی از گوش دادن ایجاد می کند. اگرچه این دستگاه ها به راحتی قابل دسترسی بودند (و اغلب هنوز هم هستند)، تا به حال هیچ مفهومی از آنها نداریم. برای رفع این شکاف، این جلد اصطلاح «دستگاه گوش دادن» را پیشنهاد می‌کند. در ارتباط با این مفهوم، کتاب روشی بدیع و پربار برای کاوش گوش دادن به عنوان یک موضوع تاریخی که به طور فزاینده ای در ارتباط با فناوری سازماندهی شده است، ایجاد می کند. مطالعات موردی چهار دستگاه شنود نقطه عزیمت برای تجزیه و تحلیل است که خواننده را به مسیرهای ناآشنا سوق می دهد و از دنیای صدای محبوب فرهنگ راک اند رول دهه 1950 و فرهنگ دیسکو و کلاب دهه 1970 و 1980 عبور می کند. علیرغم تمام ویژگی‌های خاص دستگاه‌های شنیداری مختلف، آنها را می‌توان به دلیل شباهت‌های اساسی با یکدیگر مقایسه کرد: آنها گوش دادن را مدل‌سازی و مدیریت می‌کنند، آنها به طور فعال بین شنونده و موسیقی شنیده شده واسطه می‌شوند و این میانجیگری است که هر دو شنونده را به ارمغان می‌آورد. و موسیقی گوش داده شد. با این حال، در نهایت، هدف این است که خود دستگاه های شنود نباید شنیده شوند تا موسیقی پخش شده آنها شنیده شود. بنابراین، آنها تاریخ گوش دادن را به حد و مرزهای آن می‌برند و آن را با «دیگری»‌اش – سابقه عدم گوش دادن – مواجه می‌کنند. این کتاب آخرین ویرایش این کتاب میباشد که توسط انتشارات مؤلفین طلایی به صورت اختصاصی در کشور به چاپ و نشر رسیده است.