کتاب The Allure of Glazed Terracotta in Renaissance Italy اثر Zuzanna Sarnecka انتشارات مؤلفین طلایی

این کتاب به بررسی نقش مجسمه‌های سفالی لعابدار در ایتالیای رنسانس می‌پردازد. 1450 تا اواسط دهه 1530. در درخشندگی و رنگ شدید خود، سفال لعابدار به شدت نگاه بیننده را به خود جلب می کرد. سطوح پاک و درخشان آن نیز این قدرت را داشت که ذهن و روح مؤمنان را به تدبر در امر الهی برساند. فرآیند شبه جادویی پختن ظروف سفالی پوشیده شده با خمیر پایه قلع، که در ابتدا با واردات از شرق ترویج شد، توسط لوکا دلا روبیا مورد استفاده قرار گرفت، او متوجه شد که سفالین لعابدار وسیله‌ای ایده‌آل برای نومینت‌ها است. او در دهه 1430 شروع به ساخت مجسمه ها کرد و تا پایان عمر به تولید آنها ادامه داد. پس از مرگ لوکا، برادرزاده او، آندریا دلا روبیا، کارگاه او را در فلورانس به ارث برد و به همراه پسرانش به توسعه رسانه ادامه داد. این کتاب برخی از محراب‌های بزرگ را که توسط خانواده دلا روبیا ایجاد شده است، به موازات تعدادی از پیکره‌های کوچک در سفال لعاب‌دار، که عمدتاً توسط مجسمه‌سازان ناشناس ساخته شده‌اند، در نظر می‌گیرد. تصاویر جذاب این دو دسته از مجسمه های سفالی لعابدار را در تاریخ هنر رنسانس ایتالیا ادغام می کند. این کتاب با تمرکز بر یک رسانه هنری خاص که تقوا را در هر دو زمینه کلیسایی و داخلی برانگیخت، راه‌های جدیدی برای تفکر در مورد هنر مذهبی رنسانس ایتالیا ارائه می‌کند. پیوندهایی که بین عبادت غیر روحانی و خلق تصاویر مذهبی در سفال های لعاب دار برقرار می کند، نیاز به ارزیابی مجدد تمایزات معمولی بین هنر خصوصی و عمومی دارد.