کتاب درمان نوروکینتیک اثر دیوید وینستوک انتشارات حتمی

درمان عصبی حرکتی(NKT) در بخش خاصی برای خنثی سازی به وسیله نتایج ناپایدار به دست آمده به وسیله افرادی توسعه یافته بود. من دریافتم که این علایم را درمان کرده‌ام، نه دلیل این علایم را. هرچند مراجعانم کار مرا دوست داشتند و مشکلاتشان مرتفع می گشت، بعضی از آنها تقریبا دوباره مراجعه می‌کردند به وضوح بعضی چیزها نادیده گرفته می شد. این تبدیل به نظریه کنترل حرکتی شد. من در اوایل دهه 1980 آزمایش عضلانی دستی را به کارم افزودم. بعد ها ژاکلین اولیور من را با مفهوم جبران عضلانی آشنا کرد. با آزمایش و استراحت عضلات در رابطه ای خاص با همدیگر، متوجه شدم که عضلات به صورت مزمن(کامل) مانند تسمه‌ای یا عضلات موجود ضعیف شده تنگ شده‌اند. حالا من دلیل شرایط قبل وقوع را راحت‌تر کرده‌ام. یک دانشجو کتابی تحت عنوان مبنای عصبی موتور حرکتی توسط ورنون بروکس را پیشنهاد داد. در مورد سلسله مراتب کنترل حرکتی آموختم.در اینجا یک مثال وجود دارد که این روند را نشان می‌دهد. بگذارید بگوییم که می خواهیم یک کلوچه(نسبتا سالم) را از قفسه بالا برداریم. قبل از اینکه دستانم بتوانند به آن بالا برسند و آن را بگیرند بسیاری از چیزها باید در زنجیره‌ای از دستورات اتفاق بیفتند. ابتدا سیستم لیمبیک می خواهد نیاز هایم را برآورده کند سپس قشر مغز یک استراتژی را انتخاب می‌کند: این مسیر را بیابد. سپس مرکز کنترل حرکتی (MCC) که در آن همه الگوهای حرکتی هماهنگ شده‌است، می گوید: این کار را اکنون این گونه انجام دهید. این پیام به ستون‌فقرات فرستاده می‌شود که دستور این کار را این گونه انجام دهید را می‌دهد. در نهایت تمام این اطلاعات عصبی به عضلات می‌رسند جایی که در واقع انجام آن اتفاق می‌افتد. مغز ازاین شکست یاد می‌گیرد. زمانی که یک فرد نمی‌تواند آزمون عضلانی دستی را انجام دهد، MCC روشن می‌شود و برای یادگیری جدید آماده می‌شود. سپس توجه شدم که علت شرایط حل نشده در MCC نهفته است. بنابراین NKT تکنیکی است که نه تنها اهمیت نظریه کنترل حرکتی را به رسمیت می‌شناسد، بلکه از آن برای تغییرات قابل توجه در الگوی حرکتی استفاده می‌کند. مغز باید یاد بگیرد که الگوی حرکتی عملکردی و خلاص شدن از یک الگوی حرکتی ناکارآمد را چگونه انجام دهد. در بیست سال گذشته ، من و همکارانم قادر به کمک به افرادی بوده‌ایم که گفته شده بیش از حد انتظار ندارند.