کتاب عشق زن خوب اثر آلیس مانرو

مجموعه داستان «عشق زن خوب» نوشته‌ی «آلیس مانرو» برنده‌ی نوبل ادبیات را «شقایق قندهاری» به فارسی برگردانده است. این اثر جایزه‌ی گیلر در سال 1998، جایزه‌ی برترین اثر داستانی از سوی انجمن منتقدان ملی کتاب در سال 1998 و جایزه‌ی تریلیوم را در سال 1998 از آن خود کرده است. پنج داستان با عنوان‌های «خواب مادرم»، «جزیره‌ی کورتس»، «عشق زن خوب»، «در پس صحنه» و «از جنبه‌ی» در این کتاب ارائه شده است. مایکل گورا درباره‌ی آلیس مانرو گفته است: «ویرجینیا وولف سال‌ها پیش جورج الیوت را به‌عنوان یکی از انگشت‌شمار نویسندگان آثار بزرگسالان توصیف کرد. شاید امروز بتوان همین توصیف را با همان دیدگاه منصفانه در مورد آلیس مانرو به کار برد.» در بخشی از داستان عشق زن خوب می‌خوانیم: «درباره‌ی خانم کویین، او درمانده شده بود. قضیه فقط این نبود که در این مورد نمی‌توانست او را تسکین بدهد، بلکه موضوع این بود که اگر هم می‌خواست نمی‌توانست. او نمی‌توانست بر حس بیزاری و دلزدگی این زن جوان در حال مرگ غلبه کند. او از این که باید بدن او را می‌شست، پودر می‌زد و با یخ و الکل ماساژ می‌داد، بدش می‌‌آمد. او حالا منظور کسانی را که می‌گفتند از بیماری و تن بیمار بیزارند، می‌فهمید و حرف زن‌هایی که به او می‌گفتند: "ما نمی‌دانیم تو چه‌طوری این کار را می‌کنی؟ من هیچ‌وقت نمی‌توانم پرستار شوم، هرگز این کار از من برنمی‌آید." تازه برایش ملموس شده بود. او مشخصا از این جسم و تمام نشانه‌های مریضی‌اش؛ با بوی تنش و تغییر رنگ آن، با سینه‌های بدریخت مریضش و دندان‌های موشی ناجورش بیزار بود.» کتاب حاضر را نشر «قطره» منتشر کرده است.