کتاب چشمان سیاه طوبی اثر عاطفه حیدرزاده نشر متخصصان

من عاطفه هستم.دختر جنگل و دریا و کوهستان.دختر گیسوان طلایی مرداد. از دست‌های من خون شعر می‌چکد و زیبایی. نوشتن برایم عشق است و عشق یعنی لحظه‌هایی که در سرزمین جادویی واژها قدم می‌زنم و محو طلایی های کلمات زیبا می‌شوم. گاهی بهار میشوم سبز در بهشت اردیبهشت. گاهی پاییز می‌شوم در کوچه باغ‌های شیدایی.گاهی سپید و پاک در زمستان سرد و گاهی چشمه‌ای خنک در دل تابستان. من عاطفه‌ام همان شاعر تیره‌چشم روشن بین... همان نویسنده روزهای بیقراری و ساعت عاشقی. گاهی یک قطره نور از چشم‌هایم می‌چکد و شعر می‌روید از اشک چشمانم وگاهی نویسنده قصه غصه‌های طوبی. از لالایی‌هایش، از برق عشق در چشمان سیاهش، از فانوس نگاهش‌ که زندگی می‌بخشد به اتاقی کاه‌گلی و طراوت می‌بخشد به نگاه روشن گندمزار. گاهی با دست‌هایم از مهربانی می‌گویم و بر دف می‌نوازم و مست می‌شوم از جام لا اله الا الله. و گاهی از تصورات درونم با قلم مو رنگ می‌پاشم به تابلوی طلایی خداوند. مهربانم جانم برایت بگوید که من اندکی شاعرم و اندکی دفنواز و اندکی نقاش. مرا بخوان در صفحه‌های کتابم، لابلای بلای غزلهایم، در خش‌خش دف دلبرم و در هیاهوی رنگ بر بوم طلایی عشق