کتاب بی‌صدا فریاد کن در سکوت غوغا کن اثر شیوا صالحی کجانی نشر متخصصان

انسان برای بقا برنامه‌ریزی شده است. ما همان کودکی برحسب غریزه نقابی به نام شخصیت را بر چهره‌ای از خود راستینمان می‌زنیم تا خودمان را از آسیب‌ها حفظ کنیم و راهمان را در این دنیا باز کنیم. شخصیت ما که ترکیبی است از خصوصیات فطری، راهکارهای رویارویی و کنار آمدن با مشکلات، واکنش‌های شرطی شده و مکانیسم دفاعی و موارد متعدد دیگر، به ما کمک می‌کند هر کاری را که به نظرمان باعث شادی و رضایت والدین، پذیرفته‌شدن و نزدیکی به دوستانمان، برآوردن توقعات فرهنگی ما و رسیدن به خواسته‌های اساسی‌مان می‌شود. تشخیص و انجام بدهیم. با گذشت زمان استراتژی‌های تطبیقی ما پیچیده‌تر شده‌اند و چنان به شکلی قابل پیش‌بینی به دفعات و اتوماتیک‌وار فعال می‌شوند که نمی‌توانیم تشخیص بدهیم کجا متوقف می‌شوند و ذات اصلی نمایان می‌شود و روی کار می‌آید. جالب اینجاست که واژه شخصیت (personality) از واژه یونانی نقاب (persona) مشتق شده است و نشانگر تمایل ما، قاطی‌کردن نقاب‌هایمان با خود واقعی‌مان است، حتی با اینکه مدت زمان زیادی از تهدیدات و خطرهای کودکی گذشته است. حالا دیگر ما اختیار شخصیت خود را نداریم، بلکه شخصیتمان است که ما را در اختیار خود دارد! اما سوال من از خودم این است شخصیت ما از کجا می‌آید؟ از بدو تولد یا شرایط جوی و محیط من در ستیز با روزگار آموختم که شخصیت ساختنی‌ست و امری کاملا انتخابی. کتاب «بی صدا فریاد کن در سکوت غوغا کن» از عنوان پیداست سکوتی پر از فریاد نقاب من شد در ادامه زندگی تا به ابد…