کتاب تو تنها نیستی اثر راضیه کربلایی علی نشر متخصصان

از سال‌های نوجوانی نگارش یادداشت‌های روزانه به تدریج شیوه‌ای شد تا تمام احساسات و سخن‌های جاری نشده بر زبانم را ابراز کنم و با نوشتن آن‌ها مشقت تحمل‌ناپذیر جریانات زندگی کمی تحمل‌پذیرتر شود. کتاب تو تنها نیستی مجموعه‌ای از یادداشت‌های روزانه‌ام است که در آن بی‌پرده از حال و احوالم سخن گفتم. هنگام نوشتن آن‌ها لحظه‌ای هم فکر انتشارش به ذهنم خطور نکرد ولی مقصود و هدف من برای به چاپ رساندن این کتاب این بود که دست کم یک نفر در این جهان عظیم با خواندن آن احساس تنهایی نکند. اگر تجربیاتی متفاوت و غریب داشته بتواند برای لحظه‌ای تسکین بگوید پس تنها نیستم و از این طریق به نوشتن یادداشت‌های روزانه تشویق شود چون نوشتن از آنچه که بر افکار و احساسات ما گذشته می‌تواند راهی باشد تا خودمان را بشناسیم. حتی با نوشتن دغدغه‌هایتان می‌توانید به راه حل‌های مناسب‌تری برسید و ایده‌های جدید پیدا کنید. نوشتن این قابلیت را دارد تا تو را از تاریکی و تنهایی درونت رها کند. جیمز هالیس در کتاب زندگی معنا می‌گوید: من همچون ماریون وودمن اعتقاد دارم هر روز حتما وقتی را کنار بگذاریم شاید صبح، شاید شب و به زندگی روانمان توجه کنیم. این توجه می‌تواند خودش را در نگارش یادداشت‌های روزانه نشان دهد چون شما نمی‌نویسد تا بگویید امروز برای من فلان و فلان اتفاق افتاد. از آن مهم‌تر شما باید بنویسید امروز چه دستاوردی در درونتان احساس کردید در نتیجه یادداشت‌برداری باید به شما بگوید که امروز چه چیزی را لمس کردید و مسئله چه بوده؟! هیچ عیبی ندارد چناچه گاهی اوقات احساسات و افکاری ناشناخته داری «تو تنها نیستی»