کتاب من همان آوازه‌خوانم اثر مصطفی طاهری نشر وزان

1

شنوندگان همیشگی رادیو، بیش از یک دهه (تقریباً از دهه‌ی هشتاد) است که دست‌کم در هفته یک‌بار آهنگی از «ویگن» را می‌شنوند. برخی یاد ایام نوجوانی و جوانی و مرور خاطرات می‌کنند و برخی خاطرات تازه می‌سازند و باقی، «ویگن» را می‌شناسند. همین موضوع پخش آثار ویگن از رادیو (بیش‌تر رادیو پیام) نشان‌دهنده‌ی دو چیز است: اهمیت و جایگاه او در موسیقی ایران و جدا بودن او از جریان موسیقی تجاری که گاهی به ابتذال نیز نزدیک می‌شد. «هنرمند» بودن صرف داشتن استعدادی در امری نیست و در کنارش ملاحظات دیگری لازم به انجام و رعایت تا «هنرمند ماندن» ظهور کند. در زمانه‌ای که به‌اصطلاح زندگی می‌کنیم، چند هنرمند را می‌توانیم به یاد بیاوریم که همواره به یادشان هستیم، آیا به ده نفر خواهد رسید؟ ممکن است در ماه به آهنگ‌های بسیار از خوانندگان و آهنگ‌سازان گوناگون و متفاوت گوش دهیم؛ امّا تمام آن‌ها در خاطرمان می‌مانند یا صرفاً برای راحت‌تر کردن گذران راه‌بندان خیابان‌ها، معابر، در صف ماندن‌ها و... را تسهیل نماید؟ بهتر است با خود صادق باشیم. موسیقی سهل‌الوصول‌ترین هنر از نظر دسترسی است، چون نه نمایشگر لازم دارد، نه ساز، نه تالار نمایش و... فقط با یک گوشی به آن دسترسی خواهیم داشت. پس تأثیر سرتاسری آن را در زندگی نمی‌توان کتمان کرد. حال اگر طرف‎دار هنرمندی هم باشیم به طور طبیعی از رفتار و منش او الگوبرداری می‌کنیم. خوشا که تمام هنرمندان جوان هم رفتار الگووارانه مانند گذشتگان داشته باشند. آن‌ها در زندگی ما تأثیر می‌گذارند، باور کنید.

1404

مصطفی طاهری

نشر وزان

978-622-4859-14-3

موسیقی و زندگینامه

موسیقی (هنر و سرگرمی)

فارسی

رقعی

سلفون

بالکی

ایران

300 گرم

120

1