آنچه گذشت اثر اسماعیل اشراقی نشر متخصصان جلد دوم

به نام خالق بی‌همتا که بر انسان منت نهاد و علم به قلم به او آموخت تا بر مشکلات فایق آید. اسماعیل اشراقی فرزند محمد به شماره شناسنامه ۱۶ صادره از گناباد متولد ۱۳۳۲ تحصیل را در زادگاهم شروع کردم و بدلیل حساسیتی که مرحوم پدرم داشتند از کلاس چهارم به فردوس رفتم و برای اولین‌بار تلخی غربت بر کامم ریخته شد. هنوز سه سالی نگذشته بود که زلزله ویرانگر سال ۴۷ شهر فردوس را با خاک یکسان کرد که آوارگی و زندگی در چادر و نبود امکانات اولیه ره‌آورد این زلزله بود. به درخواست پدر برای ادامه تحصیل به گناباد رفتم در این سال‌ها بیماری سخت پدر، خانواده را آزار می‌داد که پس از چند سال دست و پنجه نرم‌کردن با بیماری در دی ماه ۵۲ به رحمت ایزدی رفتند. مرگ پدر مصادف شد با سال آخر دبیرستان من که سالی سرنوشت‌ساز بود. از دست‌دادن پدر ضربه سخت و سنگینی بود که مدت‌ها طول کشید که توانستم با شرایط موجود خودم را وفق دهم و به خودم بقبولانم که باید زنده بود و زندگی کرد. زیرا با مرگ پدر برای من همه‌چیز پایان گرفته بود ‌.اکنون باید باشم تا بار سنگین نبود پدر، مادر را از پای درنیاورد. گرچه بعد فوت پدر بی‌مهری عده‌ای از دوستان و نزدیکان بیشتر من و مادر را دل‌آزرده می‌کرد و اندک افرادی مثل گذشته ارتباط خود را حفظ کردند که گفتن بعضی حرف‌ها با ذایقه‌ها سازگار نیست. پس از گرفتن دیپلم و مسایلی که پیش آمده بود برای ادامه تحصیل شرایط روحی مناسبی نداشتم ترجیحا به خدمت سربازی رفتم تا آمادگی برای زندگی پیدا کنم و موثر بود. پس از استخدام در آموزش و پرورش و مشغول شدن به عنوان معلم و دغدغه‌های بعدی که مناطق روستایی محروم از همه چیز، نه لباس و کفش مناسب و آمدن با دمپایی در برف به مدرسه و ارتباط با خانواده آنها که اندازه سخت‌کوشی و زحمتی که متحمل می‌شدند هیچ‌گاه چیزی نصیبشان نمی‌شد و دیدن مشکلات همه و همه مطالبی شد که در این قالب و به عنوان آنچه گذشت تقدیم شما شد. مجموعه شعرهایی که تحت عنوان آنچه گذشت چاپ شده تماما شامل دغدغه‌هایی است که هر روز با آن روبرو بوده‌ام که قسمتی از آن مکتوب شده است.