کتاب کار را امروز انجام ندادم اثر مادلین دور ترجمه علیرضا ملک‌پور انتشارات راوشید

مادلین دور

رقعی

شومیز

تحریر

راوشید

176

پیرامون رهایی از احساس گناه ناشی از مولد نبودن

978-622-5767-98-0

ایران

فارسی

مدلین دور، نویسنده‌ی کتاب کار را امروز انجام ندادم، پس از اینکه سال‌ها از عمر خود را وقف جستجو برای کشف راز رسیدن به نهایت بازدهی و بهره‌وری کرد، نهایتاً به یک نتیجه‌ی غیرقابل‌انتظار رسید: چنین رازی اصلاً وجود ندارد. به نظر مدلین دور، نهایت بهره‌وری، افسانه‌ای است که ساخته و پرداخته‌ی ذهن و فرهنگ کمال‌گرای ماست و سال‌هاست مانع لذت بردنمان از زندگی و دلیلی برای سرزنش و آزار خودمان شده است. اکثر ما در پایان هر روز که به یادآوری و بررسی دوباره‌ی وقایع روز مشغول می‌شویم به شمارش اندازه و حجم کارهای انجام شده‌ی امروز و کارهای انجام‌نشده‌ی فردا می‌پردازیم. طبیعی است که همه دائماً تا روزی که زنده هستیم کارهایی برای انجام دادن داریم که ممکن است آن‌ها را به عقب انداخته یا از انجام دادنشان صرف نظر کنیم. اما آیا سرزنش کردن خودمان برای انجام ندادن این کارها هم ضروری است؟ مدلین دور (Madeleine Dore) نویسنده و روزنامه‌نگاری است که در سال‌های اخیر در پادکست و وبلاگ خود به مصاحبه با متفکران و هنرمندان بسیاری درباره‌ی این موضوع پرداخته که آن‌ها چگونه روزهای خود را سپری می‌کنند و در راستای بالا بردن کیفیت روز خود چه کارهایی انجام می‌دهند. او که در ابتدا به دنبال کشف و معرفی راهکارهای افزایش بازدهی بود، به مرور زمان به این نتیجه رسید که ما همه قربانی فرهنگی هستیم که ارزش و هویت ما را با میزان بهره‌وری و فعالیت روزانه‌مان می‌سنجد. کتاب کار را امروز انجام ندادم (I Didn't Do the Thing Today) حاصل تجربه‌ی سال‌ها تلاش مدلین دور برای مبارزه با احساس کمال‌گرایی و نارضایتیِ ریشه دوانده در عمق جانمان است که در این جلد کتاب جمع‌آوری و توسعه داده شده است. کتاب کار را امروز انجام ندادم در سه بخش کلی به بررسی و تحلیل مسئله‌ی کمال‌گرایی و وسواس فکری ما برای به نهایت رساندن بازدهی و بهره‌وری می‌پردازد. مدلین دور در هر فصل، از عقاید و ایده‌های مطرح شده به وسیله‌ی متفکران، هنرمندان، نویسندگان و صاحب‌نظران بسیاری برای اثبات بیهودگی طرز فکر دستاوردمحور امروزی کمک گرفته. او در ادامه به ارائه‌ی راهکارها و روش‌هایی برای مبارزه با این طرز فکر، کاهش وسواس و اضطراب ناشی از زندگی در سایه‌ی این فرهنگ کارمحور و افزایش لذت و کیفیت روزها می‌پردازد. این اثر در واقع نهیبی به تمام ما انسان‌هاست تا بفهمیم ارزش ما و زندگی‌مان با اندازه‌گیری دستاوردهایمان مشخص نمی‌شود. ما ماشین‌های تولید و بهره‌وری نیستیم که دائماً مشغول انجام دادن «کار مفید» باشیم و به‌عنوان انسان لازم است از تغذیه‌ی این فرهنگ کمال‌گرا دست برداشته و به خودمان اجازه‌ی اشتباه کردن، استراحت کردن و لذت بردن از زندگی را بدهیم، و در نهایت اینکه با اصرار بر افزایش بازدهی و بهره‌وری در تعقیب هدف غیرممکنی هستیم که ضرورتاً به ناامیدی و نارضایتی و تکرار ابدی این دور باطل منجر می‌شود.