مستند پرنده‌ی آبی اثر فرزاد فره‌وشی نشر استودیو و سکوی نمایش برخط فرزاد فره‌وشی

پرنده‌ی آبی قسمت دوّم از فصل دوّم مجموعه‌ی گنجینه‌ی تآتر معاصر ایران ، عـنوان آخــرین نمایشنامه‌ی اجرا شده توسط ”عبدالحسـین نوشیـن” است. زندگی و اقدامات عملی وی در راستای تحوّل جدی تآتر نوین ایران در پرنده‌ی آبی مورد بررسی قرار می گیرد. سیّد عبدالحسین نوشین یکی از اوّلین بنیادگذاران تآتر نوین درایران است. وی پس از بازگشت به ایران در سال 1309 فعّالیت در تآتر را به صورت جدی پی گرفت و توانست با حمایت مالی دوسرمایه‌گذار در دهه‌ی 20 تماشاخانه‌ی‌ فردوسی را راه‌اندازی کند. نوشیـن تا سال 1327 اجراهای پر بازدید و موفق زیادی را روی صحنه برد و توانست در فرهنگِ جامعه تاثیرِ عمیقـی بگذارد. در سـال 1327 پس از تـرور محمّدرضا پهلوی چند تن مضنون از جمله نوشین را بازداشت کردند و سرانجام در سال 1329 از زندان گریخت و مدّتی در منـزل توران مهـرزاد و ســپس عزت‌الله انتظامی پنهان شد و در همان سال توانست از ایـران خارج شود. نـوشین تا زمان مــرگ در شـوروی سابـق اقامـت داشت و هیـچ وقــت نتوانست به ایران بازگردد.لرتا هایراپتیان که از بازیگران مطرح دهـه‌ی 20 خورشیـدیبه شمار می‌آمد، همسر وی بود و نـوشین او را لـوریک صـدا می‌زد. نشانه‌ی سالک روی بینی او یادگار دوران کودکی‌اش بود.