کتاب نقاشی جنون سلوکی پژوهشی هنری در مسیر روان اثر فاطمه رسا و جواد امین خندقی نشر متخصصان

کارل گوستاو یونگ در جایی نوشته است: «جهان به نخي نازک بند است و آن نخ، روان انسان است». همچنین لئو تولستوی در باب تعریف هنر بیان کرده است که «هنر عبارت از این است که یک انسان به‌شیوه‌ای آگاهانه، از طریق برخی نشانه‌های بیرونی، احساس‌هایی را که از سر گذرانده است، به دیگران منتقل کند و دیگران تحت‌تأثیر این احساس‌ها قرار گیرند و آن‌ها را در وجودشان تجربه کنند». دیدگاه‌هایی این چنین، دست‌مایۀ یک فرایند پژوهشی هنری در کنار بیماران روان در قالب نقاشی قرار گرفت. این کتاب، پژوهشی در راستای جست‌وجوی رد پای جنون و شیدایی در شیوۀ بیان «هنر خام» است. این کتاب مسیری را روایت کرده که از یک پژوهش آغاز شده است. در این مسیر، با هنرمندان اکسپرسیو و بیان هنری بیماران روان همگام شده و به سوی مقایسۀ بیان هنری این دو گروه حرکت کرده است. فرجام آن، خلق مجموعۀ نقاشی‌های «بخش یک» است؛ حاصلی از تعامل هنری نقاشی و بیماران روان. در این کتاب، پس از بیان نکاتی چند، به عنوان درآمد و تبیین پروژه پژوهشی هنری که پایه کتاب را شکل داده است، بیان در نقاشی اکسپرسیو و هنر خام بازخوانی شده است. پس از آن، در بخش پسین، گزیده‌ای از نقاشی‌های هنرمندان اکسپرسیو و بیماران روان تحلیل و با هم مقایسه شده‌اند. شباهت‌های میان نقاشی‌های دو گروه، مخاطب را بهت‌زده خواهد کرد. پس از آن، در بخش پایانی، تصاویر نقاشی‌هایی که در بخش‌های پیشین کتاب تحلیل و بررسی شده‌اند، ارائه شده است. در پایان، گزارش تصویری از فرایند بیمارستان و نقاشی‌های مجموعه «بخش یک» آمده است. این کتاب شما را به یک تجربه پژوهشی از دل نقاشی و رنگ‌ها تا ژرفای هنر خام همگام با تعمق در روان انسان دعوت می‌کند.