کتاب توهم 1885 اثر کوثر زارع (آهو) نشر متخصصان

در آن مرز باریک و لرزان میان عشق و جنون، جایی که واقعیت در مهِ خیال محو می‌شود، «توهم ۱۸۸۵» متولد می‌شود. این مجموعه، تنها یک گردآوری از کلمات نیست، بلکه زخمی است که شعر بر پیکرِ زمان می‌نهد؛ زخمی که گاه می‌سوزد و گاه التیام می‌بخشد. آهو در این اثر، اروتومانیا (توهم عشق) را با ظرافتی دردناک وصف می‌کند: عشقی یکسویه، عشقی که هرگز به گوش معشوق نرسید، عشقی که تنها در هزارتوی ذهن شاعر جان گرفته و هرگز قدم به جهان واقعی نگذاشته است. زبانِ این اشعار نرم و موجز است، اما هر سطرش چون تیغی بر پوستِ احساسات می‌لغزد. شاعر با چیرگی، دلدادگی‌های بی‌پاسخ و رؤیاهای ذهنی را روایت می‌کند؛ رؤیاهایی که گاه به تب‌های نیمه‌شب می‌مانند و گاه به نجواهایی که در باد گم می‌شوند. «توهم ۱۸۸۵» مرز بین واقعیت و خیال را محو می‌کند و خواننده را به دنیایی می‌برد که در آن، عشق همزمان هم زندان است و هم رهایی. «توهم ۱۸۸۵» نه فقط برای دوستداران شعر سپید، که برای هر کسی که عشق را تجربه کرده، یا تصور کرده که تجربه کرده، اثری ماندگار و تکان‌دهنده خواهد بود. این اشعار گاه همچون نسیمی ملایم روح را نوازش می‌دهند و گاه چون ضربه‌ای ناگهانی، خواننده را تا اعماق وجودش می‌لرزانند. این مجموعه فقط شعر نیست؛ یک خودکاوی شاعرانه است، یک سفر به ژرفای تاریک و تابناکِ عشق، جایی که هر واژه آینه‌ای از ترس‌ها، اشتیاق‌ها و تنهایی‌های آدمی است. اگر به دنبال اثری هستید که زیبایی‌شناسی را با روان‌کاوی درآمیزد و شما را به چالش بکشد، «توهم ۱۸۸۵» کتابی است که باید بارها خواند و هر بار در لایه‌های جدیدش غرق شد. این اشعار نه تنها بر کاغذ، که بر روح خواننده نیز حک می‌شوند و یادآور این حقیقت اند که گاه، توهم‌های ما واقعی‌تر از واقعیت هستند.