کتاب ژیگا ورتوف اثر ن. پ. ابراموف

سینمای جدید شوروی بلافاصله بعد از انقلاب 1917 عهده دار وظایفی شد که عمدتا از جانب لنین تبیین شده بود : "تولید فیلم های جدید متکی به افکار کمونیستی و مبتنی بر واقعیت سرزمین شوراها در واقع با پرداختن به وقایع روز میسر است." این نوع سینما، که بنا به گفتۀ لنین "باید به رویدادهای زندگی روزمره بپردازد"، در اساس نوعی روزنامۀ تصویری – هنری بود، با همان مشی و شیوۀ روزنامه های معتبر روسیه‌ی شوروی این تعاریف از سینما عمدتا تاکیدی است بر مؤلفه های واقعی جهت ارتقای سینمای شوروی، یا به عبارتی اشاراتی است بر خصیصه‌ی واقع گرایان‌ی هنر و نیز اصل ارتباط هنر با واقعیت – واقعیتی که هنرمند را بر آن می دارد تا ناظر دقیق زندگی باشد. در سال های حول 1920، با رواج فیلم های مربوط به وقایع روز نوع جدیدی از فیلم سازی مستند هم پدید آمد که عمدتا به صورت یک نهاد هنری _ ژورنالیستی به ثبت وقایع می پرداخت، در این شاخه از فیلم سازی ژیگا ورتوف یرجسته تر از دیگران بود.