کتاب غنیمت اثر صادق کرمیار

«غنیمت» رمانی 186 صفحه‌ای‌ از صادق کرمیار است که برای کسانی که بعد از خواندن نامیرا و دشت‌های سوزان سراغ این اثر بروند حتما یک اثر شگفتی خواهد بود. کرمیار برای نوشتن غنیمت از قصه‌های تاریخی فاصله گرفته و به سراغ موضوعی کاملا معاصر رفته است. او در این رمان حرف‌ها و نظراتش را مانند دو اثر بالا، در پس لایه‌های زیرین داستان قرار نداده و خیلی صریح‌ به بیان مواضعش پرداخته است. داستان این کتاب از نوروزی شروع می‌شود که آمریکا در پی حمله به عراق است. اصلان، رزمنده‌ای که همسرش را در ماجرای اشغال خرمشهر توسط عراق از دست داده و دختر خردسالش را هم گم کرده است، در تصاویر اخبار مرتبط با حمله آمریکا، نشانی از دختر گمشده‌اش می‌بیند و چنان بهم می‌ریزد که چیزی جز رفتن به عراق و پیدا کردن دخترش او را آرام نمی‌کند. رفتنی که البته همسر فعلی اصلان چندان با آن موافق نیست. حضور پسر و دختر اصلان در داستان با دیدگاه‌هایی متفاوت نسبت به این جنگ، یکی از موقعیت‌هایی است که نویسنده را کمک می‌کند تا حرف‌هایش را بزند. مخصوصا که پیمان –پسر اصلان- هم با کمی تاخیر با پدر همراه می‌شود و از نزدیک با آمریکایی‌ها برخورد می‌کند. ضرباهنگ تند داستان خواننده را مشتاق می‌کند تا کتاب را بدون زمین گذاشتن تا انتها مطالعه کند و از طرفی تزریق قطره‌چکانی اطلاعات به خواننده در فصل‌های مختلف، او را در تب و تاب چیستی ماجرا می‌گذارد، هرچند که این انتظار به گیجی و سردرگمی او نمی‌انجامد. علاوه بر موضوع و زمان روایت داستان، قلم کرمیار هم در این رمان کمی متفاوت است. او در غنیمت از سر بسیاری از موقعیت‌ها به سرعت می‌گذرد و برای پرداختن به ماجرا، از خیر پرداختن به جزئیات صحنه می‌گذرد. به جرئت می‌توان گفت داستانی که کرمیار در غنیمت آن را روایت می‌کند، به اندازه دو برابر حجم فعلی جای کار دارد.