کتاب بابا گوریو اثر انوره دو بالزاک

کتاب «بابا گوریو» نوشته‌ی «انوره دو بالزاک» و ترجمه‌ی «م. ا. به‌آذین» است. در توضیحات پشت جلد کتاب آمده است: «این کتاب ماجرای زندگی جوان شهرستانی ساده‌دلی به نام اوژن دو راستینیاک است که به پاریس آمده و در «پانسیون ووکه» که محل اقامت افراد گوناگون و غریبی است، اقامت می‌کند. داستان در پاریس بورژوایی قرن نوزدهم رخ می‌دهد. کلود فارو عضو فرهنگستان فرانسه می‌گوید که این داستان را بارها خوانده و هر بار همان هیجان مطالعه اول به او دست داده است. داستان بابا گوریو نه‌فقط در زمره بزرگ‌ترین رمان‌های دنیاست بلکه نشانگر شاهکار نبوغ انسانی است.» در قسمتی از کتاب می خوانیم: «گوریو هم چنان با عشق به آنان حتی لوازم اصلی زندگی خود را می‌فروخت تا پولش را به آن‌ها بدهد. گوریوی مهربان و فداکار، راحتی فرزندانش را بر سختی خود ترجیح می‌داد. او حتی برای دیدن دخترانش بر آن شد که خانه‌ای در نزدیکی محل سکونت آن‌ها اجاره کند تا هر روز آن‌ها را هنگام عبور از آنجا ببیند، ولی روز اثاث کشی حالش بدتر شد و در همان پانسیون به بستر افتاد. پرستار صادق او اوژن جوان بود. خانم واکر اجاره‌ی اتاقش را خواست. گوریو پولی نداشت. اوژن پرداخت کرد. او صمیمانه برای گوریو دکتر آورد و دارو خرید.» این کتاب را انتشارات «امیرکبیر» منتشر کرده است.