کتاب قصه های هزارو یک شب حکایت امیر شجاع الدین اثر عبدالطیف طسومی

از جمله حکایت ها این است گه امیر شجاع الدین محمد متولی قاهر گفته است که شبی از شب ها در نزد مردی که از شهر سعید بود مهمان بودیم،آن مرد به ما اکرام کرد و لوازم مهمانی فرو نگذاشت و او مردی بود سیاه چرده و فرزندان خرد سال سپید داشت.ما به آن مرد گفتیم :چون است که تو سیاه چرده و فرزندان تو سپیدند.آن مرد گفت:مادر ایشان را از شهر فرنگ آورده ام و مرا با او طرفه حدیثی است. گفتیم:مارا از شنیدن این حدیث بهره مند کن. آن مرد گفت:بدانید که من در این شهر کتان داشتمو آن را دور کرده ببافتم و پانصد دینار در این کار صرف کردم، وقتی که خواستم او را بفروشم زیاده نیز از آن چه صرف کرده بودم قیمت ندادند. کسی به مئ گفت که او را به سوی شهر عکاء ببر که از بهر تو سودی بزرگ خواهد نمود و عکاء آن زمان در دست فرنگیان بود. من کتان به سوی عکاء بردم و پاره ای از آن کتان را به وعده شش ماهه بفروختم و در هنگامی که به بیع و شرا مشغول بودم زنی از زنان فرنگیان چنان که شیوه و عادت ایشان است به بازار آمد و خواست که کتان شرا کند.من حسن و جمال آن زن دیده عقلم حیران شد، قدری کتان به قیمت ارزان به وی بفروختم و آن زن پیوسته به سوی من آمده کتان می خرید و دانسته بود که من او را دوست می دارم .آن زن را عادت این بود که عجوزی با خود می آورد.روزی من به عجوز گفتم که من به محبت این دلارام مفتون گشته ام، آیا می توانی که در وصال او حیلتی کنی؟