کتاب قصه های هزارو یک شب حکایت طاووس اثر عبدالطیف طسومی

به روزگار قدیم طاووسی با ماده خود درکنار دریا جا داشتند و در آن مکان بسی درندگان و وحشیان بودند،ولی درختان بسیار در آن جا بود و طاووس با ماده خود از بیم شب ها به فراز درختی از درختان بر می شدند و پیوسته در جست و جوی مکان دیگر بودند تا اینکه به جزیره پرآب و علف فرود آمدند و از میوه های آنجا بخوردند که ناگاه بطی به شتاب هرچه تمام تر و هراسان به نزد ایشان بیاورند و به درختی که طاووسان در آن جا بودندجای گرفت و آسوده گشت طاووس دانست که بط حکایتی طرفه دارد .پس از او بپرسید و سبب هراسش را جویا شد. بط گفت:از غایب اندوه بیمارم و بیم من از آدمیزاد ست.زینهار زینهار از بنی آدم بر حذر باش. طاووس ماده نزدیک او بیامد،پس از تهنیت گفت: اکنون تو را باکی نیست.آدمیزاد تو را دست نتواند یافت که ما در جزیره ای میان دریا هستیم و آدمیزاد را محال است که راه به ما یابد. بط گفت:ای طاووس من در همه عمر در این جزیره ایمن همی زیستم و هیچ گونه ناخوشی به من نمیرسید. شبی از شب ها صورت آدمیزاد در خواب دیدم که او با من سخن می گفت و من با او سخن می گفتم. از گوینده شنیدم که با من می گفت: ای بط از آدیمزاد حذر کند و فریب او مخور که اورا حیله و مکر بسیار است. از مکر او برحذر باش که او حیله گر و نیرنگ ساز است،چنان که شاعر گفته: سراپای او جمله ریا است و رنگ ور افسون او زیرکان گشته دنگ