مجله حرفه هنرمند شماره 56

در بخش عکاسی شماره‌ی 56 همچون شماره‌ی پیشین، تمرکز اصلی خود را معطوف به عکاسی معاصر ایران و تا اندازه‌ای معضلات آن کردیم. این نوشتارها طبعاً تنها طرح بحث‌اند و آغازگر، اما سعی کردیم حتی‌الامکان از تمامی عکاسانی که هم مطرح‌اند و هم بیش و کم مستمر کار می‌کنند، تصویری انتخاب کنیم و به آثارشان بپردازیم. در بخش نظریه‌ی هنر، بحث در باب نهادهای هنر معاصر: کیوریترها، بینال‌ها، نمایش‌های بین‌المللی را پیش گرفته‌ایم و به نقش آن‌ها در كردوكار عمومی جهان هنر پرداخته‌ایم. در بخش نقاشی، در دو شماره‌ی قبل، شماره‌ی 54، مجید اخگر مقاله‌ای با عنوان «مسیرهای هنر ایران: طرحی از امکان یک خلاقیت» تاریخی نوشت و در آن چهار راهبرد هنری هنرمندان معاصر ایران را در ارتباط با تقابل ایرانی‌ـ‌جهانی برشمرد. در این شماره ایمان افسریان در مقاله‌ای مبنای دسته‌بندی اخگر را به نقد کشید و تأکید کرد که اگر محل اصلی بحث درست تشخیص داده نشود این دسته‌بندی‌ها راه به جایی نمی‌برد. در ادامه‌ی آن مجادله رویین پاکباز هم به بحث وارد شد و در گفتگویی با حضور نویسندگان دو مقاله شرکت کرد. در پرونده‌ای دیگر در همین بخش به زندگی و آثار مایکل برمانس پرداخته‌ایم. در بخش نقد فصل نگاهی به نمایشگاه محمدرضا میرزایی، مجید فتحی‌زاده، امید بازماندگان و سیراک ملکنیان داشته‌ایم.