کتاب و عشق را باور کن اثر حسین قربانیون نشر متخصصان

بی تردید شعر در هر قالبی،حاصل تجربه ی شاعر از دوران زندگی اوست.انتخاب فرم های موجود برای بیان این تجربه،بسته به موضوع،شرایط محیطی و یا روزگار وی،متفاوت است.لذا گاه قالب شعر،کوتاه همچون رباعی و دوبیتی و چهار پاره و حتی فرد است وگاه متوسط همچون غزل و ترجیع بند و ترکیب بند و مسمّط و مستزاد و زمانی هم این تجربه نیازمند فرمی بلند همچون قصیده و مثنوی است. هوشمندی شاعر در انتخاب قالبی مناسب و یا حتی ابداع فرمی تازه برای بیان تجربیات خود،هنگامی که قالبی را مناسب نمی بیند و یا تغییر فرم را ضرورت انکار ناپذیری برای القای اندیشه می یابد،فقط پیمودن قِسمی از راه شاعری ست.قِسمی دیگر برخورداری و آشنایی او با هنر استفاده های بجا در ارائه هر تجربه ای از فنون بلاغی،بکارگیری های طبیعی صناعات ادبی لفظی و بویژه معنایی همچون تشبیه ها،کنایه ها،استعاره ها ، پارادُکس ها و دیگر ترفندهای ادبی در سروده است.اگر چه برخورداری از نمودهای رنگین احساس موضوع مهم دیگریست که تبیین آن فرصتی دیگر می طلبد.