کتاب گذر از شب اثر ماری لابرژ ترجمه مینا پروانه انتشارات راوشید

«زندگی بد را نمی‌توان خوب زیست.» اما می‌توان اوضاع را دگرگون کرد و این تنها لطفی است که امی در کتاب گذر از شب، در حق خودش روا می‌دارد. او دیگر نمی‌تواند همسر خشونتگر و آزاردهنده‌اش را تحمل کند؛ پس او را رها می‌کند و به دنبال سرنوشت خود می‌رود. ماری لابرژ در داستان اجتماعی و روانشناسی حاضر قصه‌ی زندگی زنی را بازگو می‌کند که در زندگی‌اش یک روز خوش هم ندیده و هرچه بر سرش آمده جز بدبختی نبوده؛ اما این وضعیت دیگر برای او کافی است. امی می‌خواهد زندگی‌اش را تغییر دهد و چاره‌ای ندارد جز اینکه موفق شود. او حق دارد که عشق جکی را باور نکند. کسی که حتی مادرش هم دوستش نداشته و الکل و مواد مخدر را به او ترجیح داده، منطقی است که تصور کند شایسته‌ی دوست داشته شدن نیست و تنهایی خود را بپذیرد؛ حتی اگر این تصور کاملاً غلط و خلاف واقعیت باشد. امی پنجاه سال سن دارد و تمام این سال‌ها را به غم و رنج گذرانده و چیزی جز خشونت و عذاب نصیبش نشده؛ البته خودش چنین احساسی ندارد؛ در واقع او هیچ احساسی ندارد. از زمانی که متولد شده فقط فلاکت و بدبختی را تجربه کرده و اصلاً نمی‌داند زندگی می‌تواند طور دیگری هم رقم بخورد!