کتاب چرا ترک تحصیل کردم اثر عباس اسمعیلی سویری نشر متخصصان

فقط سه روز پس از مرگ ماریو وارگاس یوسا و یک روز پس از کشف حیات در کاینات از نشر متخصصان تماس گرفتند و گفتند برای نشر الکترونیکی کتابت با عنوان "چرا ترک تحصیل کردم" می‌توانی دویست کلمه بنویسی. واقعیتش این که اگر ما می‌توانستیم و بلد بودیم که کتاب‌مان را بفروشیم مثل آقای استیو جابز که توان آن را داشت که بفریبد و افتخار کند که می‌تواند به کسی که به خودکار نیاز ندارد خودکارش را بفروشد گذارمان به توقف، مکث و ماندن در زیر درخت تناور ادبیات دنیا نمی‌افتاد و الانه داشتیم به روش این شخص شخیص جایی کاسبی می‌کردیم و لابد آنقدر معروف بودیم که نیاز نداشتیم در مورد کتابمان قلم‌فرسایی کنیم و تا مردم ما را بشناسند تا ملاحت و زیبایی را بخرند و ببرند. راست و حسینی اگر بخواهم بنویسم حال و روز ما مثل کسی است که راه افتاده است برود کائنات، دنبال حیات و زندگی می‌گردد و به فرض پیدا کردن یک مورد حیات و یا در این مثال برخورد با یک گونه هوشمند دفعتا خودش را پیدا می‌کند که هیچ چیز خاصی برای عرضه به آنها ندارد هیچ‌چیز. که به روایتی تاریخش این بود که "آهن را از سنگ‌پاره کشنده‌تر" پیدا کرده‌بود. درخت تناور ادبیات در آن معنی که گورکی به طنین کلمه انسان اشاره می‌کند پر است از واگویه‌ها، زمزمه‌ها، نکوهش‌ها از اینکه اهرام مصر را کارگران ساختند ولی گویی جهان گوشش کر است. کر است دیگر. گویی که هر روز عاشورا است و هر زمینی کربلاست. ما یک عمویی داشتیم که انگار ماموریت تاریخی‌اش این بود که هر روز صبح پروفسور فیروز نادری را و اهمیت وی در ناسا را در مقصد مریخ به رخمان بکشد که ما هنوز هشت سال بیشتر نداشتیم و هر چند بیگانه کامو را خوانده بودیم و همه رباعیات خیام را از بر کرده بودیم و نه از این یکی و نه از آن دیگری هیچی حالیمان نشده بود و با این آقای فیروز نادری دشمنی دیرینه پیدا کرده‌بودم. بعدها که شنیدم نه در راه مریخ بلکه در آشپزخانه خودشان سر می‌خورند و سرشان به شی تیزی می‌خورد و جان را به جان آفرین تسلیم می‌کند دلم می‌خواست به آن عموزاده مقصد ساز چیزی بگویم