کتاب سینما و رنگ اثر آنجلا داله واکه و برایان پرایس ترجمه بابک کریمی انتشارات خوانه

در سالِ ۱۹۷۶، ادوارد برانیگان در جستارِ دوران‌سازش درباره‌ی رنگ و فیلم اظهار کرد که «نقدِ فیلم تا به امروز اغلب به گونه‌ای پیش رفته که گویی همه‌ی فیلم‌ها سیاه‌وُسفید ساخته شده‌اند.» در عینِ شگفتی، این وضع در سی سالِ گذشته تغییرِ چندانی نکرده. رنگ، برخلافِ حوزه‌های اصلیِ تحقیق در مطالعاتِ سینمایی - ژانر، نظریه‌ی مؤلف، و سینمای ملّی - حوزه‌ای از تحقیق باقی مانده که، به‌جز چند مورد، ابداً آن‌طور که بایدوُشاید به آن پرداخته نشده. این نادیده‌انگاری در مطالعاتِ سینمایی عجیب است. رنگ نه مشخصه‌ی بی‌اهمیتِ فیلم خام، بلکه عنصری است که طراحانِ صحنه، فیلم‌برداران، و کارگردانان به‌دقت به آن توجه می‌کنند، و همگی باید به شیوه‌ای که این عنصر می‌تواند معنا، فضا، حس، یا نشانه‌های ادراکی بسازد حساس باشند. «سینما و رنگ» مقدمه‌ای است بر آنچه متونِ بنیادینِ مطالعه‌ی رنگ در نظر می‌گیریم. بااین‌همه، لازم است کارکردِ نویدبخش‌تری نیز داشته باشد و بسیاری از مسائل و ایده‌هایی را که باید در هر مطالعه‌ای درباره‌ی رنگ به آن‌ها توجه کرد روشن سازد و، درعینِ‌حال، الهام‌بخشِ تحقیقاتِ بیشتر در خصوصِ طرح‌هایی باشد که در این کتاب گرد آمده‌اند.