کتاب قصه مکان اثر علیرضا سیف الدینی

کتاب «قصه مکان» را «علیرضا سیف‌الدینی» نوشته است. این اثر به مطالعه‌ای درشناخت قصه‌نویسی ایران اختصاص دارد. در توضیح پشت جلد کتاب آمده است: «اگر اثر ادبی جزیی از جهان ویژه‌ی ادبی به شمار می‌آید، پس می‌توان نتیجه گرفت که هر اثر ادبی به مثابه‌ی یک (من-غیر) همواره در ارتباط با "غیر"ی عظیم است. لحن و آوای "غیر"عظیم، در فضای ادبی، نویسنده را در موقعیت ویژه‌ای قرار می‌دهد که نویسنده از طریق آن در گستره‌ی علوم انسانی، با جهت‌گیری به جهان ادبی، نسبت به سایر علوم حساس می‌شود. این به معنای استقرار نویسنده در میان علامت نقل قول نیز می‌تواند محسوب شود. بر این اساس لحن "غیر" عظیم که از درون فضای ادبی به طرف اثر ادبی سرازیر می‌شود، در واقع روح مناسبات میان مکان‌های انتظام یافته (قصه ها) و مکان منتظم دیگر (قصه) است. به عبارت دیگر لحن "غیر"عظیم آوای نویسنده نیست، بلکه آوایی است که از یک سو پایان ناپذیری نوشتار را به نویسده (مولف) یادآور می‌شود و از سوی دیگر او را در انتزاع اثر از جریان پایان ناپذیر نوشتار یاری می‌دهد.» کتاب حاضر را انتشارات «افراز» منتشر کرده و در اختیار مخاطبان قرار داده است.