تابلو خطاطی به سبک نستعلیق مدل kh01

به نام خدا ضمن تشکر از خرید شما، در ذیل، به صورت مختصر، مفهوم و معنی شعر نوشته شده در تابلو توضیح داده می شود. لازم به ذکر است که خط نوشته شده در تابلو چاپی نیست و با قلم دست نویس شده است. «فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش» شاعر: حافظ غزل شماره 277 وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) فکرِ بلبل همه آن است که گُل شَد یارش گُل در اندیشه که چُون عشوه کُنَد در کارش مفهوم: عاشق چون بلبل فقط به این فکر می‌کند که معشوق چون گل با او یار شود (گل یارش بشود). اما معشوق در اندیشه است که حالا چگونه با او بازی و عشوه‌گری کند. بلبل از فیضِ گل آموخت سخن، ور نه نبود این همه قول و غزل تعبیه در منقارش مفهوم: بلبل به خاطر زیبایی و نعمتی که از گل گرفته، سخن گفتن را یاد گرفته است. اگر این نعمت نبود، این همه شعر و نغمه‌ای که در صدایش هست، وجود نداشت. ای که در کوچة معشوقة ما می‌گُذَری بر حذر باش، که سر می‌شکند دیوارش مفهوم: ای کسی که در کوچه‌ محبوب ما می‌گذری (کوچه‌ای تنگ و پر پیچ و خم است) بدان که زیبایی معشوق ما چنان مسحور کننده است که چشم از او بر نخواهی گرفت و در حیرانی تماشای او دیوار را نخواهی دید و سرت را آسیب میزنی. آن سفرکرده که صد قافله دل همرهِ اوست هر کجا هست خدایا به سلامت دارش مفهوم: خدایا ناجی موعود را به سلامت دار. خلاصه: این شعر به زیبایی عشق و دلدادگی را توصیف می‌کند. بلبل، نماد عاشق، به گل (معشوقه) می‌نگرد و می‌فهمد که فقط زیبایی ظاهری کافی نیست و باید از دل و احساسات نیز بهره برد. گل در اندیشه‌هایی درباره رفتار و جذابیتش است، در حالی که دلربایی واقعی، خدمت به معشوقه و محبت به اوست. شاعر به زیبایی تأکید می‌کند که عشق واقعی عمیق‌تر از ظواهر است و در عین حال، با اشاره به جریانات زندگی و رخدادها، از همه می‌خواهد که مراقب معشوقه‌ها و دل‌های آسیب‌پذیر باشند. همچنین حافظ، شاعر، توصیف می‌کند که دلش به دیدار معشوق خوگرفته و از تنش‌ها و آزارها دوری می‌جوید. در کل، شعر تجربه‌های عمیق عاشقانه و مراقبت از عشق را به تصویر می‌کشد.