تابلو خطاطی به سبک نستعلیق مدل kh06

به نام خدا ضمن تشکر از خرید شما، در ذیل، به صورت مختصر، مفهوم و معنی شعر نوشته شده در تابلو توضیح داده می شود. لازم به ذکر است که خط نوشته شده در تابلو چاپی نیست و با قلم دست نویس شده است. «ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی» شاعر: حافظ غزل شماره 454 وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی چراغ‌دل برافروزی مفهوم: نسیم نوروزی و بهاری از سمت خانه یار می‌وزد اگر قدر این نسیم خوش ‌عطر را بدانی و از آن مدد بجویی، دل تو شاد و روشن خواهد شد. چوگل‌گرخورده‌ای‌داری،خداراصرف‌عشرت‌کن که قارون را غلط‌ها داد سودای زراندوزی مفهوم: اگر همچون گل چند خرده و ریزه سیم و زر داری ‌آن ‌را به شادی صرف کن که خیال مال ‌اندوزی برای قارون‌، غلط‌ها و بلاها درست کرد. زجام‌گل،دگربلبل‌چنان‌مست‌می‌لعل‌است که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی مفهوم: بلبل چنان از زیبایی گل مست گشته است که آواز شادمانه او فلک را پر کرده است. (تخت فیروزی‌: نام گوشه‌ موسیقی است و تخت فیروزه کنایه است از آسمان) به صحرا رو که از دامن، غبار غم بیفشانی به گلزار آی که از بلبل،غزل‌گفتن‌بیاموزی مفهوم: در این فصل زیبا به صحرا رو تا غم‌هایت را فراموش کنی و به‌گلزار بیا تا بلبل عاشق‌، به‌تو شعر عاشقانه بیاموزد. خلاصه: این شعر در وصف عید نوروز و بهار و شادی است. شاعر می‌گوید در این فصل خوش، نسیم خوش‌عطر یار همه‌جا را معطر کرده‌ است؛ پس قدر آن را بدان و دل را صفا و طراوت ببخش. اگر هم کمی پول داری آن ‌را خرج شادی کن که آدم مال ‌اندوز دچار بلا خواهد گشت. در این فصل زیبا به دامن طبیعت برو تا دل تو شاد گردد و از پرندگان خوش‌آواز عاشقی و سخنان عاشقانه بیاموز. اکنون که فرصت رفتن به بزمی آسمانی و عالی را نداری از هرآنچه داری لذت ببر و تفریح کن. شاعر در ادامه از شاد کردن دل دیگران گفته ‌است و آن ‌را سروری و بزرگی راستین و واقعی نامیده است.